pitsuda's profileSushi in Real WorldPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
December 02 My Only Wish This Year"My Only Wish This Year"
Last night I took a walk in the snow. Couples holding hands, places to go Seems like everyone but me is in love. Santa can you hear me I signed my letter that I sealed with a kiss I sent it off It just said this I know exactly what I want this year. Santa can you hear me. I want my baby (baby, yeah) I want someone to love me someone to hold me. Maybe (maybe, maybe maybe.) he'll be all my own in a big red bow Santa can you hear me? I have been so good this year and all I want is one thing Tell me my true love is near He's all I want, just for me underneath my christmas tree I'll be waiting here. Santa thats my only wish this year. oohhh ohh yeah Christmas Eve I just can't sleep Would I be wrong for taking a peek? Cause I heard that your coming to town Santa can you hear me? (yea yeah) Really hope that your on your way With something special for me in your sleigh Ohh please make my wish come true Santa can you hear me I want my baby (baby) I want someone to love me someone to hold me Maybe (maybe maybe) we'll be all the love under the mistletoe Santa can you hear me I have been so good this year And all I want is one thing Tell me my true love is near He's all I want just for me Underneath my christmas tree I'll be waiting here santa thats my only wish this year I hope my letter reaches you in time Bring me love can call all mine (yeah yeah) cause I have been so good this year. Can't be alone under the mistletoe He's all want and a big red bow Santa can you hear me (hear me?) I have been so good this year And all i want is one thing Tell me my true love is near He's all I want. just for me Underneath my christmas tree I'll be waiting here (ohh yeah) santa thats my only wish this year Oh santa can u hear me? oh santa Well hes all I want just for me underneath my Christmas tree Oh I'll be waiting here Santa thats my only wish this year. November 30 เปรียบรักเหมือนกับฟันเปรียบรักเหมือนกับฟัน >ถ้ารัก คือ...ฟัน >รักคงมั่น คือ...ฟันแท้ >รักร่อแร่ คือ...ฟันโยก >รักโสโครก คือ...ฟันดำ >รักถลำ คือ...ฟันเหยิน >รักหมางเมิน คือ...ฟันห่าง >รักร้าง คือ...ฟันหลอ >รักหงิกงอ คือ...ฟันกุด >รักบริสุทธิ์ คือ...ฟันขาว >รักชั่วคราว คือ...ฟันปลอม >รักอ่อนซ้อม คือ...ฟันร่วง >รักสีม่วง คือ...ฟันเก* >รักจำเจ คือ...ฟันซ้อน >รักสลอน คือ...ฟันแทรก >รักแรก คือ...ฟันน้ำนม >รักระบม คือ...ฟันผุ >รักคิกขุ คือ...ฟันกระต่าย >รักสลาย คือ...ฟันหลุด >รักชำรุด คือ...ฟันสึก >รักเจ็บลึก คือ...ฟันคุด > >รักตุ๊ด คือ...ฟันหนุ่ม >รักทั้งกลุ่ม คือ...ฟันหมด >รักสลด คือ...ฟันพลาด >รักต่างชาติ คือ...ฟันฝรั่ง >รักปิดบัง คือ...ฟันชู้ >รักอุดอู้ คือ...ฟันช้า >รักกะฮา คือ...ฟันเล่น >รักไม่เป็น คือ...ฟันดะ >รักเธออยู่เสมอ จริงๆนะ...ฟันธง October 28 เราไม่ได้-ไม่รักกัน (ซะหน่อย)บางที.. อาจไม่จำเป็น..เสมอไป >ที่ความรัก..จะต้องจบลง >ด้วยการ..ได้เป็น..คนรัก > >* >* >* > >บนเตียงเล็กๆ.. ในบ้านอบอุ่น..หลังหนึ่ง >แดดยามเย็น..ทอบางบาง..ผ่านหน้าต่าง > >หญิงชรา..อายุราวๆ 70 ปี >นอนซม..อยู่บนเตียง > >เธอรู้ว่า...นี่เป็นช่วงเวลาสุดท้าย..ในชีวิตของเธอแล้ว.. >แต่จะเป็นอะไรไปล่ะ ..เธอพอใจ >กับชีวิตทั้งหมด..ที่เธอได้ผ่านมา > >เธอ..ได้แต่งงาน ..มีครอบครัว..ที่อบอุ่น >แม้จะไม่มีลูก..ก็ตาม > >มีเพื่อนที่ดี..ผ่านชีวิตการงานที่ดี >ถึงแม้วันนี้..สามีของเธอจะตายไป..ร่วม 10 ปีึ > >แต่..ในวันสุดท้าย..ของชีวิต >เพื่อน-ที่เธอรักที่สุด.. >ก็มานั่งเคียงข้างเธอ..อยู่ตรงนี้ >มาส่งเธอ..เหมือนทุกครั้ง..ทุกคราว > >* > > > > > >“หมอบอกว่า..ฉันคงอยู่ได้ไม่เกินพรุ่งนี้เช้าหรอก” >เธอ..เอ่ยบอกกับเขาู่ ... >เพื่อนชรา..ที่รู้จักกับเธอมา..แต่ครั้งยังเด็ก > >“ฉันรู้” >ชายชรา..พยักหน้ารับ > >“เธอมาส่งฉัน..เหมือนทุกทีสินะ” >หญิงชรา..มองหน้าชายชรา > >“ใช่..ก็ฉันส่งเธอ..มาตลอดทั้งชีวิตนี่นาั.. >ขาดไปอย่าง..คงไม่ครบ” >ชายชราตอบ..ด้วยรอยยิ้มบางๆ > > >“ตอนเด็กๆ..บ้านเรา..อยู่ทางเดียวกัน.. >เรากลับบ้านด้วยกันทุกเย็น.. >บ้านฉัน..อยู่เลยบ้านเธอไปมาก..” >เธอ..รำลึกความหลัง > >“แต่ฉัน..ก็ไปส่งเธอทุกวัน” >ชายชราบอก > > >“ใช่..เธอทำอยู่อย่างนั้น..ตลอดชั้นประถม.. >และมัธยม..ที่เราเรียนด้วยกัน.. >จนเพื่อนๆล้อว่า..เราเป็นแฟนกัน” >หญิงชราพูดขึ้น > >“สุดท้าย..ก็ต้องเลิกล้อกันไป” >เพื่อนชราของเธอ..ต่อคำ > >“ตั้งแต่..เธอคบกับแฟนคนแรกของเธอ..นั่นแหละ” >เธอเย้ายิ้มๆ > >“แต่ฉันก็ไปส่งเธอทุกวัน..อยู่อย่างเดิม...< BR>>จนต้องเลิกกับแฟน..ไม่ใช่รึ” >ชายชรา..ทวนความหลัง > > >เธอจำได้ว่า..เธอบอกเขาอยู่บ่อยๆว่า.. >ไม่ต้องเดินมาส่งเธอแล้ว..เดี๋ยวแฟนเขาจะโกรธเอา.. >แต่เขาก็ยังดึงดัน..ที่จะมาส่งเธอ > >“โกรธก็โกรธไป..ฉันรู้จักเธอมาก่อนตั้งนาน.. >ยังไงเธอ..ก็ต้องมาก่อน” > > > > > >* > > >นั่น..เป็นคำพูดที่เธอจำได้ไม่ลืม.. >แม้ว่า..มันจะผ่านมาเกือบ 60 ปีแล้ว..ก็ตาม.. > > >เธอยังจำ..วันที่เขาต้องขึ้นรถไฟ.. >เพื่อไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัยได้ > >วันนั้น..เธอไปส่งเขาที่สถานี ..ร้องไห้จะเป็นจะตาย.. >เขาวุ่นกับการปลอบเธอ..จนไม่เป็น อันได้ร่ำลาพ่อแม่ > >พอเธอสงบลง..และขอตัวเข้าไปล้างหน้าล้างตา..ในห้องน้ำื่.. >พ่อแม่ของเขา..ไปเช็ค เที่ยวรถไฟ... > > >พอเธอกลับมา..ก็พบเขานั่งร้องไห้คนเดียว..กับกองกระเป๋า... >เงยหน้าขึ้นบอกกับเธอ..ทั้งน้ำตา > >“กลับบ้านเอง..เดินดีๆ นะ” > >…และนั่น..ทำให้เธอต้องเสียน้ำตา..อีกรอบ > >* > >เธอจำได้ว่า..วันที่เขาปิดภาคเรียน..และกลับมาบ้าน >..เธอแนะนำเขา..ให้รู้จักกับแฟนหนุ่มของเธอ > >ตอนแรก..ทั้งสอง..เหมือนจะเข้ากันได้ดี >..แต่หลังจากนั้น 2-3 วัน.. >มีคนมาบอกว่า..แฟนเธอกับเพื่อนเธอ.. >ต่อยกัน > >“มัน..นอกใจเธอ” >เขาบอกเรียบๆ.. > >แต่..เธอไม่เชื่อ > > >วันนั้น..เธอเชื่อแฟนมากกว่า >..ว่าเขาอิจฉาแฟนเธอ..จึงหาเรื่องชกต่อย >..เธอว่าเขา..ไปหลายคำ > >อาทิตย์นึงให้หลัง..เธอจึงรู้ว่า..เขาเป็นคนถูก >..เมื่อเธอไปหาเขาที่บ้าน..ก็เจอแต่..พ่อของเขา > >“มันกลับไป..แต่อาทิตย์ก่อนแล้ว >..เห็นว่ามีธุระด่วน..ไม่รู้อะไร” > > > > > >* > > >เธอส่งจดหมายไปขอโทษ >..เขาบอกไม่เป็นไร..เขาไม่เคยโกรธเธอ..แค่น้อยใจเล็กๆ >..ในจดหมายลงท้าย..ด้วยคำ-คำเก่า > >"กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ" > >เธอรู้ว่า..ในคำที่เหมือนสั้นๆนั้น >..เขาพูดอะไรออกมา..มากมายขนาดไหน.. > >เธอจำได้..ถึงวันที่เธอ..บอกเขาว่า.. >เธอจะแต่งงาน.. > >เขา..มองหน้าเธอ.. >เธออ่านไม่ออกว่า..มันเป็นความรู้สึกอะไร >..ดีใจ? >..เสียใจ? >และเมื่อเธอถามเขาตรงๆ ..เขาก็ตอบว่า.. > >“..เราใจหาย..” > > > > > >* > > >แต่ก่อนหน้านั้น.. >ก็เขานี่แหละ..ที่เป็นคนช่วยเธอเลือก.. >ช่วยเธอดูว่า..ผู้ชายคนนี้นิสัยดี.. >และรักเธอจริง > >“เรา-ผู้ชายด้วยกัน..เราดูออก” > >ซี่งเขา..ก็ดูไม่ผิด ..สามีของเธอดี..เหมือนอย่างที่เขาบอก .. > >วันแต่งงาน..เธอบอกเขาว่า.. > >“ความเป็นเพื่อนของเรา..ยังเหมือนเดิมนะ..ไม่ต้องห่วง” > >เขามองเธอนิ่งๆ..พยักหน้าน้อยๆ.. ไม่ตอบคำเธอ > >ถึงเวลารดน้ำสังข์ ..เขาอวยพรเธอมากมาย >..แต่พูดกับสามีเธอ..เพียงสั้นๆ ว่า.. > >“ฝากด้วยนะ..” > > > > > >* > > >เขาแต่งงาน..มีครอบครัวของเขา >เธอ..ก็มีครอบครัว..ของเธอ > >มีบางช่วงของชีวิต..ที่ห่างกันไป >แต่ก็ไม่เคย..ลืมกัน > >เธอ..ส่งการ์ดอวยพรวันเกิดให้เขา..ทุกๆปี >ตอนนี้..เขาน่าจะเก็บมันไว้ได้ 59 ใบแล้วล่ะ >เพราะเธอนับของเธอแล้ว..มันได้ 58 ใบ >น้อยกว่า..อยู่ใบนึง.. >เพราะเธอ..เกิดทีหลังเขา 5 เดือน.. > >บางที ..เธอรู้สึกสนิทกับเขา..มากกว่า..คนรักของเธอเสียอีก > > >หลายเรื่อง..ที่เขารับรู้..แต่คนรักของเธอ..ไม่แม้แต่ระแคะระคาย.. > >และก็เช่นกัน..หลายความลับ..ที่เขาระบาย.. >ที่เขาฝากไว้ที่เธอ..เธอก็รับ..และเก็บงำมันไว้.. >ด้วยความเต็มใจ.. > >* >* > >“คิดอะไรอยู่?” >เขาเอ่ยขึ้นมา..ทำลายความเงียบ > >“เรา..กำลังนึกแปลกใจ” >เธอเอ่ย..ด้วยท่าทีครุ่นคิด > >“ทำไม..เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน?” > >เขานิ่งไป..เหมือนกำลังคิดเช่นกัน > >”เราสนิทกันมาก..มั้ง” >เขาว่าิ > >“นั่น..ไม่น่าใช่เหตุผลนี่” >เธอว่า > >“เธอ..ถามยากไปนะ” >เขาตอบ..หลังจากนิ่งคิดอีก..อยู่ครู่ใหญ่ > >“ไม่ยากหรอก.. ลองคิดเล่นๆ สิว่า..ทำไมเราถึงไม่รักกันนะ?” > >แววตาเธอ..มีแววขี้เล่นซุกซน ..เหมือนเด็กหญิง..ครั้งกระโน้น > >“อืมม..อันนี้..ค่อยง่ายขึ้นมาหน่อย” >เขาพูดขึ้น > >เธอมองหน้าเขา.. แปลกใจเธอว่า..เธอไม่ได้เปลี่ยนคำถาม..นี่นะ.. > >“ฉันไม่รู้หรอกว่า..ทำไม-เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน” >เขามองหน้าเธอ..ด้วยสายตาอ่อนโยน > >“แต่..ถ้าเธอถามว่า..ทำไม-เราถึงไม่รักกันน่ะ” >เขาเว้นช่วง >“ฉันก็จะตอบว่า -- ฉันว่า..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย” > >เธอหลับตาลง.. >คำถามที่ถูกซ่อนไว้..หลายสิบปี..กลับตอบออกมาง่ายๆ..อย่างนี้เอง > >“นั่นสินะ ..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย” >เธอตอบ..ทั้งๆที่หลับตา > >ตอนนี้..เธอพร้อมที่จะจากโลกใบนี้ไป..อย่างมีความสุขแล้ว > > >ในความรู้สึก..ที่เริ่มพร่าและเลือน... >เธอสัมผัสได้ถึงมือของเขา..ที่เอื้อมมากุมมือเธอไว้ > >“กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ..” > >และนั่น.. >คือ..คำสุดท้าย..ที่เธอได้ยิน… October 19 Lost in Translationi 've just understand the meaning in " lost in translation". sometimes even everything around you seems o.k. but you still feel lonely inside.
like in the movie, one's desire is different. through you seems get things you want, you have more opportunity than others have. however, there're some wried emotions and you have no idea what it is but you only know it exists!
anyway, i have only word to encourage myself ...that is " then it will pass"... i hope that i won't stay with " the lost in translation" - feeling too long time....
life is too short so let's have fun with it!!
buddha bless me, plssss
June 15 จุดสีดำมีเรื่องเล่าว่า วันหนึ่ง คุณครูเดินเข้ามา June 13 10 สุดยอดคำสาปของโลกอันดับ 10 เพชรโฮป (Hope Diamond) June 09 บางสิ่งวันนี้กับเมื่อวาน ไม่เหมือนกัน วันนี้ไปว่ายน้ำมา ตั้งใจจะไดเอท(อีกแล้ว) หวังว่าคงสำเร็จ(สักที)
ยังจำได้ เมื่อประมาณช่วงนี้ของปีที่แล้ว ไปว่ายน้ำทุกวันๆ แล้วในใจก็ขอ ขอ ขอสิ่งหนึ่ง แล้วในที่สุดก็ได้มันมา
แต่วันนี้ ไปว่ายน้ำมาเหมือนกัน ยังจำความรู้สึกนั้นได้ ที่ ขอ ขอ ขอ ขอ ให้ได้สิ่งนั้น แต่วันนี้ไม่เหมือนเมื่อวาน เพราะว่า วันนี้เราไม่ต้องการสิ่งนั้นแล้ว
แต่มีสิ่งใหม่ ที่อยากจะได้ จึงต้องว่ายๆๆๆๆน้ำ แล้วก็ ขอ ขอ ขอ ขอ เพื่อให้ได้สิ่งที่เราต้องการ
ขอให้เรายังคงว่ายๆๆๆ ต่อไป แล้วสิ่งที่เราต้องการ... ก็คงได้...สักวัน |
|
|